“Te koop!’ Eerlijk is eerlijk. Als het aan ons ligt verkopen we het liefste zo min mogelijk sociale huurwoningen. Zeker niet nu er zoveel mensen op zoek zijn naar een betaalbaar huurhuis. Maar soms is verkoop gewoon een noodzakelijk kwaad. En dan plakken we met flinke tegenzin een ‘Te koop-bord’ op het raam.

Voluptatem accusantium

De belangrijkste reden: de opbrengsten hebben we nodig om te kunnen doen wat de maatschappij en politiek van ons vragen. Want ook voor ons geldt: alleen voor niks gaat de zon op. Onze huizen, alles wat daaraan moet gebeuren en nieuwbouw, het moet wel ergens van betaald worden. 

We verhuren ruim 70.000 sociale huurwoningen aan mensen met een bescheiden inkomen. We zorgen voor goed onderhoud van onze woningen, renoveren, we verduurzamen oudere woningen en we dragen bij aan de leefbaarheid van onze wijken. We bouwen ook honderden nieuwe sociale huurwoningen per jaar en liefst nog veel meer. En betalen ieder jaar €86 miljoen verhuurderheffing aan Den Haag alleen omdat we sociale huurwoningen verhuren. Het geld dat nodig is om dit allemaal te kunnen betalen, staat niet in verhouding tot de lage huren die we vragen voor onze sociale huurwoningen. Voor elke 4 euro die we investeren, krijgen we er bij wijze van spreken maar 3 euro aan huur voor terug. We zijn een non-profit organisatie en zorgen voor een goed en fijn thuis voor mensen die daarbij wel wat extra hulp kunnen gebruiken.

Voor sommige van onze woningen geldt dat ze eigenlijk veel te duur zijn om te verhuren als sociale huurwoning. Ze zijn te kostbaar in onderhoud bijvoorbeeld. Dat gaat bijvoorbeeld over een onrealistisch grote of monumentale woning op een populaire locatie. Je kunt niet van ons verwachten dat we zo’n sociale huurwoning kunnen verhuren voor zo’n lage huurprijs. Dan moet er gewoon te veel geld bij. Dat is niet alleen onverstandig, maar het is ook niet uit te leggen. Als er meer geld uitgaat, dan er binnenkomt, moet je ook realistisch durven zijn. Dan is het verstandiger een woning te verkopen. Hoe pijnlijk dat ook is. Bijvoorbeeld omdat je voor de prijs van het renoveren van één woning, tien andere sociale huurwoningen kunt verbeteren. Of vier nieuwe huizen kunt bouwen. Welke keuze maak je dan?

En ja, soms verkopen we bewust een sociale huurwoning omdat dat juist héél véél geld oplevert. Ook daar zijn we eerlijk over. Maar ook dan alleen die woningen die we niet goed kunnen verhuren als sociale huurwoning: een groot huis in Amsterdam-Zuid met zes kamers die we niet kunnen opdelen in meerdere huizen. Of dat ene appartement in een groot complex met alleen koopwoningen. En dat zullen we blijven doen. Want als we dit soort woningen voor een goede prijs kunnen verkopen, hoeven we onder de streep minder woningen te verkopen om rond te komen. Omdat de huizenprijzen zijn gestegen levert de verkoop van een huurwoning nu relatief veel geld op. Ook daardoor hoeven we minder huizen te verkopen: ieder nadeel heeft z’n voordeel. En kunnen we betalen wat iedereen van ons verwacht wat we doen. Nieuwbouw bijvoorbeeld. Want hoe meer huurders we blij kunnen maken met een betaalbaar thuis, hoe beter. De woningen die we verkopen, verkopen we tegen een marktconforme prijs. Logisch. Ook leggen we in de koopovereenkomst vast dat de koper er minimaal een aantal jaren zelf gaat wonen en niet snel weer doorverkoopt om er veel geld mee te verdienen. Zo zorgen we ervoor dat een huis een huis blijft: om in te wonen, niet om mee te speculeren. Kopers die zich niet houden aan die afspraken betalen een hoge boete. 

Ymere maakt geen winst, dat is niet ons doel. De opbrengst uit verhuur en verkoop wordt weer geïnvesteerd in de maatschappij van vandaag én morgen. En dat is in het belang van al onze (toekomstige) huurders en woningzoekenden. Want een fijn thuis is ook een betaalbaar huis.