A A A

“In dit pand voelde ik me voor het eerst gelijk met de rest”

woensdag 21 december 2016

Bassam Alkassab uit Syrië (links op de foto) is 25 en sinds anderhalf jaar in Nederland. "Ik zit nu in het AZC in Hoogeveen en ben erg blij dat ik in De Maurits mijn eigen plek heb. En ook nog eens in Amsterdam, daar liggen veel mogelijkheden voor mij. Het gebouw is heel modern. Ik heb zelfs een eigen keuken en badkamer." Er kwamen 296 Nederlandse jongeren in aanmerking voor een woning op basis van inschrijfduur bij Woningnet. Zij moesten hun motivatie toelichten in een brief. De 27-jarige Paolo van den Heuvel is één van de tien Nederlanders die hun intrek nemen in De Maurits. "Het idee van een community spreekt me aan, zeker met statushouders. Ik probeerde me in hen te verplaatsen en vroeg me af hoe het zou zijn om in een vreemd land je weg te moeten vinden. Ik hoop meerwaarde te bieden door ze op weg te helpen met de Nederlandse taal en al onze regeltjes."

Van kantoor naar woningen

De Maurits is het voormalig kantoorpand van Ymere. Vanwege de grote vraag naar jongerenwoningen in Amsterdam en huisvesting van statushouders besloten Ymere, Dura Vermeer, stadsdeel Oost en architectenbureau Culd het gebouw te transformeren. Vanuit hun maatschappelijke betrokkenheid werd hard gewerkt om de verbouwing binnen een half jaar rond te krijgen. Voor de huurders was het even spannend hoe de binnenkant van het pand er uiteindelijk uit zou zien. Paolo: "Ik moest beslissen nog voordat de verbouwing klaar was, op basis van enkel een plattegrond. Gelukkig pakte dat goed uit, want het is prachtig geworden. Het is zo mooi aangepast naar een woonbestemming dat je bijna niet meer ziet dat het een kantoorpand is geweest."

Iedereen is gelijk

Nu de huurders hun sleutel hebben, kan het inrichten beginnen. Bassam: "Mijn broer woont in de buurt en komt helpen. En met een aantal medebewoners hebben we afgesproken om dingen samen te doen. Spullen sjouwen en muren verven bijvoorbeeld. Met elkaar gaat dat sneller én het is leuker dan alleen. Nu ik iedereen ontmoet heb, denk ik dat mijn buren straks best eens mijn vrienden kunnen worden. Het moment dat ik hier binnenstapte, was de eerste keer sinds ik in Nederland ben dat ik me gelijk voelde met de rest. Iedereen heeft vergelijkbare woningen en we maken gebruik van dezelfde gemeenschappelijke leefruimtes. De Nederlanders die hier wonen, zijn heel open. Ik hoop van hen meer te leren over de Nederlandse cultuur."

Gezamenlijke activiteiten

Het idee is dat de bewoners elke twee maanden een gezamenlijke activiteit ondernemen om elkaar beter te leren kennen. De eerste activiteit is inmiddels achter de rug. De bewoners klusten samen een grote picknicktafel in elkaar en grafeerden daar hun namen in. De tafel staat in de gemeenschappelijke keuken. Paolo ziet die ruimte als ontmoetingsplaats. "Ik zie het al voor me om met iedereen een potje voetbal te kijken of er een les Nederlands te geven." Ook Bassam heeft al ideeën. "Ik wil een Arabisch feestmaal bereiden voor iedereen die maar wil aanschuiven."