Flex

Door Karin Laglas - voorzitter directieraad

Gepubliceerd op 10 maart 2021

Karin Laglas
 

Flex heeft een slechte naam. Het heeft de klank van onzekerheid. Flexcontracten zijn een voorbeeld daarvan. Die geven je een inkomen waarvan je niet weet hoelang je het houdt. Met als gevolg dat je geen langere termijn beslissingen durft te nemen. Zoals het kopen van een huis of het starten van een gezin. Dus kom je terecht in een soort uitgesteld leven. Nog maar even geen eigen plek. Nog maar even aankijken. Nog maar even in “hotel ‘pappa mamma’” blijven hangen. Ook als jij en ‘pappa mamma’ daar allang tabak van hebben.

 

In onze regio is sprake van een ongekende woningnood. Zeker onder starters. Maar vlak ook het leed bij “herstarters” niet uit. Een stel waarvan de relatie stukloopt en dat niet anders kan dan toch onder één dak blijven wonen. Er is simpelweg geen betaalbare woning voorhanden om uit elkaar te gaan.

Of een juf die plotsklaps een toffe baan vindt in een regio waar ze niet op een wachtlijst staat. We doen als woningcorporaties met z’n allen onze stinkende best om woningen bij te bouwen, maar tussen droom en daad staan vele wetten, praktische bezwaren, gebrek aan locaties en eindeloze goedkeuringsprocedures. De periode van idee tot een gerealiseerde woning is gemiddeld een jaar of zeven. En dan hebben we echt niet het slechtste voorbeeld te pakken.

Tijdelijke woningen, zoals hier in hoofddorp, zijn een oplossing voor de krapte op de woningmarkt.

Zo gaat het dus niet langer. Dus gaan we Flexen. Stel je voor: goede woningen die er binnen een half jaartje staan. Pijlsnel dus. In elkaar gesleuteld uit vaste onderdelen, gemaakt in de fabriek. Neergezet op een plek waar geen ellenlange procedures nodig zijn. Bijvoorbeeld omdat er in de toekomst mogelijk een metro onderdoor moet of zo. Een fijn huis voor jezelf of met z’n tweeën. Een plek om van daaruit je volgende stap te kunnen maken. Nee, geen containers. En nee, niet in de middle of nowhere. Een mooi huis met veel licht en alles wat je nodig hebt. Een plek waar het fijn thuiskomen is. Betaalbaar voor iemand met een bescheiden inkomen. Voor als je net start, of wanneer je het na een relatiebreuk weer in je eentje moet doen. En inderdaad, je kunt er waarschijnlijk niet langer dan vijftien jaar wonen. Dus in die zin is het niet “vast”. Maar vijftien jaar is lang. Waarschijnlijk ben je in de tussentijd dan wel weer toe aan iets anders.

Vanwege die vijftien jaar hebben deze woningen de naam “flexwoningen” gekregen. Beetje ongelukkig, maar ja, is gebeurd. Criticasters zien al een hele berg afgedankte flexwoningen voor zich, want waar moeten die huizen dan heen na vijftien jaar gebruik? Nou, naar de volgende plek. Of uit elkaar gehaald en in stukjes als onderdeel van nieuwe woningen verplaatst en weer in elkaar gezet. Zoiets. Beetje denken in mogelijkheden en in innovatie. 

Op dit moment worden starters en iedereen met een bescheiden inkomen die snel een woning nodig heeft tot wanhoop gedreven omdat er geen enkele manier is om aan een betaalbaar huis te komen. Dus moeten we creatief zijn. En een beetje onorthodox. En een beetje lef hebben. Wij als Ymere zien kansen. We zien ook plekken. Wij zijn er klaar voor. En we hebben er zin in. Niet als alternatief voor “permanente” woningen natuurlijk. Die blijven we ook gewoon bouwen, en liefst ook zo snel mogelijk. Flex is een aanvulling. Een snel broertje. Voor één keer heeft Flex een prachtige klank. De klank van “oplossing”.

Karin Laglas
Voorzitter directieraad Ymere

 

 

Op de hoogte blijven?

Meld je aan voor de nieuwsbrief van Ymere 

Aanmelden

Met persvragen kunt u contact opnemen met de afdeling Communicatie van Ymere via communicatie@ymere.nl..

Meer over dit onderwerp: