Afscheid nemen en alles regelen valt niet mee
Marijke is bijna 80 jaar en woonde jarenlang met haar man in een eengezinswoning in De Kleine Die. Omdat woningen in haar buurt plaatsmaken voor nieuwbouw, moest zij verhuizen. Dat viel niet mee.
“De woningen verderop in de wijk zijn slecht, maar mijn woning is prima. Toch moesten wij ook verhuizen. Ik heb er tranen om gelaten. Het was niet makkelijk, nee. Ondertussen merk ik ook dat de buurt verandert. Daarom is het ook fijn om naar dit appartement te verhuizen.”
Door de gezondheid van haar man kwam veel van het regelwerk op haar schouders terecht. “Mijn zoon helpt veel, maar hij werkt elke dag. En sinds onze computer kapot is, zitten we zonder. Dat maakt zo’n verhuizing nog ingewikkelder.”
En dan zijn er nog alle spullen. Wat kan mee en wat niet? De tuinset moest weg. Ook de verzameling kerstspullen moet kleiner. “We hebben heel veel kerstspullen. Ik moet nog uitzoeken wat weg kan.”
Een nieuwe woning is ook wennen
Toch ziet Marijke ook de voordelen van haar nieuwe plek. De woning is gelijkvloers, heeft een balkon en het complex is afgesloten. Niet alles is zoals ze het zelf zou hebben gekozen. De keuken is kleiner en sommige meubels moeten worden vervangen. Het is, zoals ze zelf zegt, “passen en meten”. Maar: “We maken er iets moois van.”
En dan zijn er de buren. Terwijl we met haar praten, verschijnen op de verdieping boven ons oude bekenden. Ook zij komen in Hauwerthof wonen. “Dat is wel gezellig.”
Een plek om elkaar te ontmoeten
Als je door Hauwerthof loopt, kun je je goed voorstellen dat het hier gezellig wordt. De vijf woongebouwen staan rond een binnenterrein dat de komende tijd verder wordt ingericht en vergroend.
De gebouwen vormen door hun baksteenarchitectuur één geheel en sluiten aan bij de sfeer van de omliggende tuindorpen. Ook komt er een gemeenschappelijke ruimte voor bewoners. Hauwerthof telt 141 sociale huurwoningen, waarvan 89 voor mensen van 65 jaar en ouder. Een deel van deze senioren komt in een woongebouw te wonen dat wij aan Stichting Philadelphia verhuren.
Het voelt niet als vijf losse woongebouwen, maar als een plek waar straks volop gelegenheid is om elkaar tegen te komen. In de binnentuin, in de gemeenschappelijke ruimte of gewoon bij de voordeur.
Oude buren worden nieuwe buren
Ook Marijkes nieuwe buurvrouw is een oude bekende. Ze waren al buren in De Kleine Die en worden dat in Hauwerthof weer. Samen met haar man en twee dochters is ze druk bezig in de nieuwe woning.
“Hier past geen koelkast van 60 centimeter breed. Daar moeten we ook naar kijken”, zegt haar man terwijl hij met een rolmaat in de weer is.
Ook voor hen is de verhuizing een flinke stap. Een kleiner appartement opnieuw inrichten betekent keuzes maken. Oude spullen wegdoen, kleinere meubels zoeken en uitvogelen hoe alles een plek krijgt.
Maar Thea kijkt ook vooruit. Naar haar nieuwe woning, het complex en vooral naar de mensen om haar heen. Verschillende bekenden verhuizen mee. “Dat is wel zo gezellig.”
Een nieuw begin
Voor bewoners die vanwege vernieuwing moeten verhuizen, komt er veel op hen af. Het team Herhuisvesting begeleidt hen daarbij. Marijke kijkt daar met veel waardering op terug. Ze voelde zich goed begeleid door dat team. Juist als je niet zelf voor een verhuizing kiest, maakt die persoonlijke begeleiding verschil.
Een nieuwe woning neemt het afscheid van het oude huis niet weg. En een mooie nieuwbouwwoning maakt de rompslomp van een verhuizing niet ineens makkelijk.
Toch gebeurt er wat anders. Bewoners begroeten elkaar terwijl ze met hun spullen over de binnentuin lopen. Oude bekenden en nieuwe buren treffen elkaar op de galerij.
De tuin moet nog groen worden en iedereen moet zijn draai nog vinden. Een huis wordt niet op de dag van de sleuteloverdracht meteen een thuis. Maar als je hier rondloopt, voelt het alsof het begin er is.
Alles over
Geen nieuws meer missen?
Ontvang het laatste nieuws in uw inbox. Meld u aan voor onze nieuwsbrief