De verandering is groot
Ze wonen allebei nog maar net in hun nieuwe woning, op steenworp afstand van hun oude vertrouwde Oranjebuurt. Gerard in één van onze gloednieuwe appartementen aan de JC Beetslaan, ook wel bekend als het ‘Hof van Lies’. Vanaf de Oranjebuurt is het nog geen vijf minuten te lopen. En het leukst: hij woont er op een rijtje met buren die hiervoor ook al zijn buren waren.
Net als Gerard is ook Nettie voor veel bewoners een bekend gezicht in de Oranjebuurt. Ze woont er nu om de hoek, samen met haar man.
Het verhaal van zowel dit stel, als het verhaal van Gerard, laat zien hoe groot die verandering kan zijn. En hoe een nieuw huis uiteindelijk weer een thuis wordt. Gelukkig maar.
Gerard: “Ik kende niets anders dan dat huis”
In zijn nieuwe woning aan de JC Beetslaan is Gerard nog volop bezig met de inrichting. Boeken over de historie van Hoofddorp en de Oranjebuurt hebben net als zijn fotoboeken al een mooi plekje gekregen. Posters over de geschiedenis maken het smetteloze nieuwbouwhuis nu al karakteristiek, net als de foto’s van zijn familie en hele stambomen, die in de kamers en in de gang hangen
Het huis ademt herinneringen en hij vertelt honderduit. Hij heeft een ‘treinkamer’ die vol locomotieven staat, sommige nog in de doos. “Ik heb nog wat rommel, dus het is even kijken wat past en wat niet past. Als ik nog iets nodig heb, ben ik zo bij de Gamma,” vertelt hij nuchter.
De verhuizing was voor hem geen vanzelfsprekende stap. “Ik zat er eigenlijk niet op te wachten natuurlijk. Ik woonde mijn hele leven in de Oranjebuurt. Ik kende niets anders dan dat huis. Daar ben je aan gewend. Dan ben je ook thuis.” Vooral het laatste jaar in zijn oude woning was bijzonder. “Ik woonde er dit jaar alleen, zonder mijn moeder. Dat is een gemis. Maar je bent toch thuis.”
Dit doet iets met mensen
De veranderingen in de Oranjebuurt, met hele oude huizen, begrijpt hij, maar ze doen ook iets met mensen. “Met sommige mensen heb je minder contact dan met anderen. Ik begrijp wel dat het voor sommige mensen uit de Oranjebuurt wat lastiger is. We wisten dit al even, maar toch, je buurt gaat op de schop. En dat maakt je leven plotseling anders.”
Toch begint het nieuwe hoofdstuk aan de JC Beetslaan bij hem te landen. “Ook dit is nu mijn huis, mijn thuis. Ik heb hier plezier, het is een mooi stekkie. Drie kamers, goed geïsoleerd, een tuin, een parkeerplaats hierachter. Dus ik dacht vanuit mijn oude woning ook wel: wat wil je eigenlijk nog meer?”
Af en toe loopt hij nog terug naar zijn oude woning. “Er lag nog wat post. En dat loopje blijf ik maken hoor, ook om te zien hoe het straks wordt. Het is zo dichtbij.” Langzaam maar zeker verschuift het gevoel van ‘thuis’ naar zijn nieuwe woning. De fijne buren, die hij heeft ‘meegenomen’, dat helpt natuurlijk wel.
Nettie: “Dit is gewoon een taart met een kersie erop”
Voor Nettie verliep de verhuizing weer anders. Zij woonde 42 jaar in haar oude huis, zelfs op een paar meter van haar geboorteplek. “Ik had een gezellig huisje, gezellige buren. Ik wist van de plannen voor deze buurt, maar ik had nog geen haast,” vertelt ze.
Totdat ze op een avond, om een uur of tien, iets ontdekte. “Ik ging op MijnDak kijken, dat had ik nooit gedaan. Ik zag een woning. Maar toen dacht ik: huh, dat is in de straat hiernaast, naast de Oranjebuurt. Die wordt toch ook gesloopt?” Ze lacht. “Nee dus! Toen keek ik naar het huisnummer en dacht ik: deze is mooi, dit ga ik doen. Ik zei tegen mijn man: ik druk nu gewoon deze knop in, en dan zie ik wel waar het strandt.”
Dat bleek een goede keuze. Dankzij urgentiepunten, vanwege de sloop van de buurt, konden zij snel op het huis reageren én in aanmerking komen voor de woning. Nettie: “We stonden toen bovenaan, zijn gaan kijken. En nu is het van ons!”
Drie maanden later voelt het alsof ze er al jaren wonen. En zo ziet het er ook uit. Hun nieuwe huis is echt af. Warm en persoonlijk ingericht. Nettie: “We wonen hier heerlijk, op steenworp afstand van ons vorige huis. Met een mooie tuin. Dit is gewoon een taart met een kersie erop.”
Emoties? Geen last van
Emoties bij de verhuizing? Die vielen mee. Nettie: “Ik heb er geen last van gehad. Geen moeite mee.” Wel herinnert ze zich hoe spannend het proces kan zijn. “Het ging heel snel. Je moet natuurlijk aan de gang met papieren van Ymere en gemeente, dat is een chaos en zenuwslopend voor de mensen.”
De begeleiding maakte voor haar het verschil. “Wat ik echt kwijt moet, is dat Jynthe van Ymere ons geweldig heeft geholpen. Mijn man en ik zijn niet zo van de computers.”
Nettie: “Ze was vaak in de straat, klopte gewoon bij ons aan, en hield ons scherp op de stappen die we moesten doorlopen. Als zij er niet was geweest, hadden we hier niet gewoond.”
Een tip van Nettie: “Zorg ervoor dat je je eigen papieren op orde hebt. Dat wil ik andere bewoners graag op het hart drukken. Het maakt alles makkelijker. En wie weet zit je er dan ook zo fijn bij, al binnen een hele korte tijd. Dat kan ik anderen echt aanraden.”
Twee kanten
De verhalen van Gerard en Nettie laten twee kanten van dezelfde verandering zien. Een verandering die in je leven komt, omdat de oude huizen in je straat niet meer comfortabel zijn. Niet meer goed genoeg om er nog jaren fijn te kunnen wonen. Voor de één betekent het loslaten van een leven lang herinneringen, voor de ander een kans die ineens voorbijkomt. Van wennen naar wonen. Allebei vonden ze hun plek weer terug.
Het project in vogelvlucht
-
07-07-2026
-
30-04-2026
-
31-03-2026Sociaal Projectplan definitiefBewoners hebben het Sociaal Projectplan Oranjebuurt van ons ontvangen.
-
15-10-2025Bewoners met een vast huurcontract kunnen nu met stadsvernieuwingsurgentie met voorrang zoeken naar een andere woning.
-
31-10-2024
-
06-09-2024We bezochten andere woningprojecten in de buurt met bewonerscommissie, de VHH en de Woonbond, de architect en de aannemer.
-
30-11-2023
-
12-07-2023
-
14-04-2023
Alles over
Geen nieuws meer missen?
Ontvang het laatste nieuws in uw inbox. Meld u aan voor onze nieuwsbrief